vrijdag 13 mei 2016

Keuzes maken en afscheid nemen van een luxe-artikel



De knoop is doorgehakt, morgen gaat ie weg. Het is te duur en niet nodig om twee auto's te hebben, vooral nu ik niet werk. En het is ook nog eens een diesel, dat kan helemaal niet meer uit tegenwoordig nu de benzineprijs zo laag is, daar maken we niet genoeg kilometers meer voor.
Het scheelt behoorlijk wat in de maand financieel, de auto wegdoen geeft wat meer ademruimte.
Rationeel is het allemaal heel makkelijk, toch heb ik wel een beetje buikpijn.

Stom hè, bij zoiets als een auto! Maar het is de eerste echte gezinsauto die we hebben gekocht, een station was toch een stuk makkelijker dan de hatchback die we hiervoor hadden. 
De wandelwagens pasten er allebei in en dan hadden we nóg ruimte voor boodschappentassen of weekendtassen.

We hebben veel kilometers gemaakt in deze auto, zijn er mee in België, Luxemburg en Duitsland mee geweest en hebben veel fijne vakanties gehad. Alles wat nodig was (en dat is behoorlijk was met twee jonge, niet zindelijke kinderen) kon mee. Echt problemen hebben we er niet mee gehad, alleen dan dat W. er vorig jaar mee in de vangrail is gevlogen met 130 km/h, nét twee weken nadat ik hem uit de all-risk verzekering gehaald had in het kader van kostenbesparing.

Maar het is goed gekomen, hij is weer helemaal opgelapt. Het is op ons huis na de allerduurste aankoop ooit. Ook bij de aanschaf had ik wel buikpijn van de spanning en twijfelde ik over de keuze zoals ik dat bij elke keuze die ik moet maken erg goed kan doen, maar we hebben er zeker veel plezier van gehad.

Het wegdoen van deze auto beperkt ons wel iets in de vrijheid, voor het vervoeren van grotere items zijn we nu afhankelijk van de hulp van anderen, in de cabrio past namelijk niet zoveel. Bijvoorbeeld bouwmateriaal van de bouwmarkt, dat wordt nu wel lastiger om even zelf op te halen.

Gelukkig past de wandelwagen wel in de cabrio als ik de wielen eraf haal, dat was voor W. wat de doorslag gaf om toch deze auto weg te doen. Als we ergens naartoe willen met de kinderen is het prettig de wandelwagen mee te kunnen nemen voor L., het is voor hem een veilig toevluchtsoord, zo kan hij het wel aan om naar onbekende plaatsen te gaan, hij doet de kap naar beneden en sluit zich zo af van de buitenwereld en zit lekker in zijn coconnetje. Dat kan dus nog steeds nu.

Ook een midweekje op vakantie zorgt voor meer hoofdbrekers, wegens de geringe ruimte kunnen we niet meer alles meenemen zoals voorheen. Maar ook daar is vast een oplossing voor.
Voor nu is het vooral dat we ons geen zorgen hoeven te maken óf ie de APK wel weer ongeschonden doorkomt en scheelt het maandelijks behoorlijk veel geld. 


"daar gaat ze
op weg naar 'n nieuwe bestemming een nieuw gezin
daar staat ze 
mijn mooie donkerblauwe metallic vriendin

we hadden vele jaren pret
maar ja aan alles komt een eind
het is nu tijd

daar gaat ze
daar gaat ze"

Geen opmerkingen: