<script> <style>

dinsdag

Quotes die je raken: erkenning.

Ik ben gek op spreuken, wijsheden en quotes, geluige de inmiddels heuse muur vol met deze borden in mijn woonkamer. Af en toe kom ik een tekst of afbeelding tegen die mij echt raakt. Mij aan het denken zet. Die blijft hangen, wel dagenlang.
 
#supersizeyourheart You don't have to do anything to be worthy of love


Het zet je aan het denken, waarom raakt juist deze tekst mij zo? Fijn dat het gedeeld werd door iemand, je bent dus niet de enige die er door geraakt is, (h)erkenning is een zeer menselijke behoefte. Je merkt pas hoe sterk die behoefte is wanneer er blijkt iets aan de hand te zijn met je kind, wanneer je kind buiten de boot valt en niet de erkenning krijgt die hij verdient.
Wanneer je zelf het buitenbeentje bent dan leer je daar een manier voor te vinden om er mee om te gaan, je probeert het in elk geval, maar het is pas echt haast ondraaglijk wanneer het je kind betreft. Vooral de machteloosheid, je wilt het zó graag anders voor hem, maar je kunt niet alles oplossen.
 
Iedereen wil ergens bij horen. Dat is mij pas echt gelukt toen ik naar de PABO ging, de eerste school waar ik niet het buitenbeentje was en gepest of simpelweg genegeerd/buitengesloten werd. Ook vriendlief heeft niet een supergezellige schooltijd gehad altijd, dus toen ik zwanger was en we het hadden over onze wensen voor ons kind was een heel sterke wens van ons beiden dat hij vooral maar "normaal" zou zijn en niet buiten de boot zou vallen/gepest zou worden. Tsja, hoe anders is het gelopen! Bijna dagelijks is het vechten voor erkenning voor L., zelfs van mensen die heel dichtbij staan.
 
Alle negatieve gevoelens altijd maar wegdrukken is niet goed, ooit krijg je het alsnog op je bord en dan alles in één keer, geloof mij, I know.
Maar je moet er ook niet té lang over nadenken, dan blijf je erin hangen, toch, af en toe er bij stil staan is wel goed voor je denk ik, dat zet alles weer even in perspectief. <3

Geen opmerkingen: