<script> <style>

woensdag

Autisme: Herindicatie CIZ



De indicatie van L. die we vorig jaar kregen liep tot het jaar 2021. Wat een opluchting we toen voelden is niet uit te leggen. Eindelijk rust en duidelijkheid, hij kan blijven waar bij nu zit tot zijn 12e verjaardag, mocht dat nodig wezen. De dagbehandeling is op een plek waar hij zich prettig voelt, de BSO is geregeld, het logeren eens per veertien dagen. Een hele grote zorg minder.

Maar... alles ging op de schop. De indicatie werd weer ingetrokken, de nieuwe indicatie die daarvoor in de plaats kwam heeft een looptijd tot 31-12-2015. Dit is een overgangsjaar waarin wij gebruik maken van het overgangsrecht, voor dit jaar vallen we onder de WLZ (wet langdurige zorg), voor de komende jaren weten we dat nog niet.

Eigenlijk hadden we voor 31 december 2014 al moeten weten waar L. straks onder gaat vallen, of dat gemeente/zorgverzekering (jeugdwet) is of de rijksoverheid (WLZ). Maar goed, na 9 maanden in spanning te hebben gezeten kregen we dan eindelijk halverwege het jaar 2015 post van het CIZ.



Het is een standaardbrief die ze versturen, dat blijkt wel uit de foto. Schijnbaar waren ze vergeten de invulvelden in te vullen?!
Na een telefoontje door vriendlief (dankjewel W., ik ben niet zo'n held met instanties bellen momenteel, fijn dat hij dit overnam van mij) naar de instantie bleek dat dit inderdaad een foutje was, een nieuwe brief is onderweg.

Vandaag is hij gekomen, we hebben 14 dagen de tijd om de benodigde papieren te verzamelen en op te sturen, dan zal er EINDELIJK duidelijkheid komen voor de toekomst van L.
Duidelijkheid of alles blijft zoals het is. En als het minder wordt, waar we nog aanspraak op kunnen doen. Of die hele fragiele balans die we nu hebben straks weer weg is.

Ik heb een brok in mijn keel en pijn in mijn buik, ik ben bang dat dat niet weg gaat voordat we de definitieve uitslag hebben. Als we bij de gemeente moeten aankloppen zie ik het somber in, de gemeente Coevorden is al bijna failliet en is ontzettend aan het bezuinigen. Dan kan het maar zo zijn dat er gewoon geen geld is voor de benodigde zorg.

Afwachten, meer kunnen we niet doen nu. Toch ergens wel blij dat het proces in gang is gezet nu, want de onzekerheid is nog moeilijker mee om te gaan.

Geen opmerkingen: