When it's dark look for stars

"Je moet gewoon van jezelf leren houden!" "Je moet niet alles zo persoonlijk opvatten. Zet je er overheen." "Je moet gewoon de situatie accepteren." "Je moet gaan sporten, door de endorfines kom je wel uit je depressie." "Je moet gewoon weer aan het werk gaan, dat is goed voor je eigenwaarde." "Je moet gezond gaan eten, je bent wat je eet. Eet je troep, dan voel je je slecht." "Je moet matigen met cafeïne, een cafeïne-verslaving zorgt ook voor somberheid." "Je moet alcohol laten staan, je voelt je even goed en kunt dan in slaap vallen, maar je slaapt lichter en minder goed en de nare gevoelens komen erna dubbel zo hard terug." "Je moet geen medicatie slikken, dat is maar onzin! En verslavend!" "Je moet CBD olie nemen, dat is veel beter dan die drugs die de psychiater voorschrijft." Of visolie en andere supplementen, schijnt ook bij heel veel mensen te werken.

Het begon met deze blogpost ; een recept over een bananencake die ik gevonden had in de Flair en gemaakt had. Ik was er zo enthousiast over, en kwam erachter dat experimenteren met een bestaand recept erg leuk is, dat ik dit wilde delen met wie het maar mocht interesseren. Het begon met gezonde recepten, leuke koopjes op het gebied van kinder- en sportkleding en DIY's; langzamerhand durfde ik het aan meer te delen en ben ik ook gaan schrijven over mijn kinderen. Ik heb namelijk twee heel fantastische en bijzondere kinderen waarmee elke dag weer een avontuur is.

Hokjesdenken; ik word er gek van. Niet alleen dat anderen dat doen, irritant, maar ook omdat ik mijzelf erop betrap dat te doen. Het is best logisch dat we dat doen, want door mensen in hokjes te plaatsen creëer je overzicht en heb je het idee de boel onder controle te hebben. Je creëert daardoor ook een bepaald verwachtingspatroon, je gaat dan voor mensen al invullen wat en hoe ze zullen denken over iets. Meestal gaat het ook wel op, daarom doen we dat natuurlijk ook. Het geeft je veiligheid, je denkt te weten wat je kunt verwachten. Maar wat als je niet in een hokje past? Mijn oudste zoon bijvoorbeeld, door hem zie ik dat hokjesdenken erg beperkend kan zijn. Hij wordt woensdag a.s. 7 jaar oud. Bij een kind van 7 heb je bepaalde verwachtingen, op wat voor een punt hij zal zijn in zijn leven. Een kind van 7 zit in groep 3 (hij is van feb. 2009), kan inmiddels lezen, schrijven en rekenen, is in staat zich te redden in het verkeer (onder begeleiding), speelt met vriendjes op woens...

Steeds vaker lees ik dat men het slikken van antidepressiva maar onzin vindt, het wordt véél te snel voorgeschreven, mensen grijpen meteen naar een pilletje zonder actief naar een alternatief te zoeken, enzovoort. Zoals men dat ook zo hard roept over kinderen met ADHD die medicatie slikken . "Tegenwoordig heeft iedereen wel wat", "Ouders voeden niet meer op tegenwoordig" of "Ouders zijn gemakzuchtig". Vaak lukt het me wel om het naast me neer te leggen, niet altijd. Dat is met name het geval wanneer het mensen zijn die dichtbij je staan die zoiets zeggen of wanneer het iemand is met aanzien, zoals een bekende psychiater die nu veel in de media verschijnt met zijn boek over dit onderwerp. De algemene norm lijkt te zijn dat je geen medicatie meer mag slikken. Het is een zwaktebod, er zijn genoeg alternatieven. Je moet je levensstijl veranderen, dat lukt je niet met een pilletje. Waarom voel ik me zo ontzettend aangesproken en twijfel ik door d...