When it's dark look for stars

Mijn oudste zoon is 10 jaar oud, maar hij kan nog niet lezen. Bij het expertisecentrum werken ze er wel aan door middel van de methode Leespraat; iets wat ik zelf vroeger ook als leerkracht in het speciaal onderwijs gebruikt heb om tieners te leren lezen. Dus wie weet wat de toekomst nog brengt.

Een onderwijsontheffing aanvragen voor je kind is nogal wat. Heftig is het zeker; ik word verscheurd tussen het willen dat mijn kind gelukkig is en de angst de lat niet hoog genoeg te leggen. Halen we er wel uit wat er in zit? Is dit de juiste weg voor L.? Waarom is het zo confronterend, keer op keer, nu nog steeds? Als L. mee gaat naar de school van R. om hem weg te brengen; als ik kinderen van dezelfde leeftijd zie, als ik bereken in welke klas hij eigenlijk zou moeten zitten en welke vaardigheden hij nu zich eigen gemaakt zou hebben als hij niet gehandicapt zou zijn geweest. W. heeft er veel minder last van, die slaapt er geen nacht minder slecht door. "L. zit nu toch op de juiste plek? Hij gaat elke dag met plezier heen en ontwikkelt zich wel, in zijn eigen tempo". Ik weet ook heus wel dat de enige manier waarop onderwijs voor L. toegankelijk zal zijn is dat wanneer dat 1 op 1 gebeurt. En dat is niet mogelijk. Ik vind eigenlijk dat ik dat zelf zou moeten kunnen, ik b...

Het boek PAAZ van Myrthe v/d Meer was al ik heel erg lang bijzonder nieuwsgierig naar, die staat al lang op mijn te-lezen-lijst. Door mijn depressie ben ik niet goed in staat tot lezen, al lees ik een bladzijde 5 keer, dan weet ik aan het eind van de pagina al niet meer waar het aan het begin over ging. Maar ik ben nu al ruim 3 jaar ziek. Jezus, als iemand me dat van te voren verteld had denk ik niet dat ik dit had gekund, maar een depressie is een heel geniepige ziekte. Je denkt steeds dat het niet erger kan, dit is iets waar je even doorheen moet, de zon gaat vanzelf weer schijnen toch? En dan zijn er zo ineens al 3 jaren voorbij. 3 jaren thuis. Mijn jongste zoon weet niet beter dan dat ik thuis ben, toen dat gebeurde was hij amper 9 maanden oud. 3 jaar lang waarbij is voor mijn gevoel niets bijdraag aan de maatschappij, langs de zijlijn sta, niet meer mee tel. Ik leef, dus ik besta. Maar mijn bestaansrecht haalde ik vroeger uit mijn werk, aan wat ik bijdraag aan de maatschappij...

Ik ben dol op lezen, met name thrillers. Heerlijk om je een paar uurtjes te kunnen verliezen in een verhaal, dat is echt een fijne manier van ontspannen en me-time voor mij. Ik ben een tijdje lid geweest van de bibliotheek, omdat ik €20,- voor een nieuw boek wel een erg grote uitgave vind, maar het lidmaatschap van de bibliotheek kost ook al bijna €50,- per jaar, voor dat bedrag kun je dus bijna 3 nieuwe boeken kopen. Ik ben er het laatste jaar ook nog maar één of twee keer geweest, het kon dus niet echt uit voor mij.