When it's dark look for stars

Omdat ik heel erg graag mijn kinderen ook kennis wil laten maken met het moois dat het theater te bieden heeft ben ik gister middag met vriend en beide(!) kinderen naar een theatervoorstelling geweest, van Dikkie Dik in Theater Hofpoort. Speciaal voor peuters en kleuters, qua belevingswereld sluit dit perfect aan bij mijn twee Dikkie Dik fans. Gedurfd besluit, omdat mijn oudste erg onvoorspelbaar kan reageren; hij zal de voorstelling vast erg leuk vinden, maar de drukte er omheen eer we op onze stoel zitten...

Vandaag was ik bezig met het maken van een fotoboek van L. Op het expertisecentrum gebruiken ze de app klasbord, dat is in de plaats gekomen van de heen-en-weer schriftjes. Door middel van foto's worden de ouders op de hoogte gehouden van de dag. Aan het eind van het jaar heb je de mogelijkheid om een fotoboek te maken hiervan, dat is een leuk naslagwerk en dat heb ik dus gedaan. Of het nou komt doordat L. nu op een nieuwe groep zit met minder prikkels gedurende de dag, dat de decemberstress weer achter ons ligt of doordat we weer de juiste dosis medicatie hebben gevonden; het gaat goed nu. Niet meer een kind dat continu overprikkeld is, dat de hele dag gehoorbescherming draagt, schreeuwt, gilt, agressief is naar mensen en dieren, met een verwilderde blik de wereld in kijkt. zoals op de foto's vanaf oktober al het geval was. Bijzonder, je ziet pas hoe heftig het was als je eruit bent en terugkijkt.