When it's dark look for stars

Eigenlijk durf ik er haast niet een blogpost aan te wijden, want het is zo simpel om zelf appelmoes te maken, dat iedereen wel kan bedenken hoe dat moet volgens mij. Behalve ik dan. Ik had het nog nooit eerder gedaan moet ik bekennen.

Muesli vind ik lekker om mijn dag mee te starten, het vult goed en is voedzaam. Ik kwam er een tijdje geleden al achter dat de goedkoopste zak muesli de beste keuze is. Die is vrij van geraffineerde suikers bijvoorbeeld, iets wat je van de krokante muesli niet kunt zeggen. Ook is ie vegan, dus zonder honing of melk, ingrediënten die nogal vaak opduiken in de krokante muesli of granola varianten. Elke dag hetzelfde eten wordt op den duur ook wel saai, daarom bak ik graag zelf mijn granola ter afwisseling. Het huis ruikt heerlijk naar koekkruiden en kaneel nu, ik ging vandaag eens niet voor de chocolade-kokos mix maar voor pecan/ahorn/kruiden mix; goed passend bij het herfstige weer van nu.

Op de momenten dat het niet goed gaat probeer ik te kijken naar het positieve, hoe klein ook, dat kan een verschil maken en geeft in elk geval tijdelijk iets verlichting. Op een goede dag heb ik een blog geschreven en een ronde hardgelopen, als dat lukt ben ik tevreden en voel ik me meteen wat beter. Het gaat helemaal niet goed met me nu, wat al blijkt uit het gebrek aan berichten op mijn blog. Ik ren rond als een kip zonder kop en ben niet in staat om ook maar iets te doen eigenlijk. Standje overleven sta ik nu in. Toch waren er in deze inktzwarte week mooie momenten en dingen die ik wil koesteren, daarom schrijf ik ze op. Want hoe moeilijk het ook is, alles is tijdelijk, ook dit gaat weer voorbij. Dat is iets wat ik in de afgelopen twee jaar wel geleerd heb!