When it's dark look for stars

Keuzes Het eind van de termijn van een jaar lang een domeinnaam plus hosting voor €1,-, dat wat je nodig hebt om een website in de lucht te houden, kwam in zicht. Tijd om te overdenken wat ik ga doen; blijf ik bij de betaalde variant www.lookforstars.nl of ga ik weer terug naar de gratis versie lookforstars.blogspot.nl?

Kringloopshoppen doe ik graag; het is duurzaam, fijn voor de portemonnee (meestal dan) en je kunt er nog eens iets origineels op de kop tikken als je geluk hebt. Dat is het wel, een kwestie van goed zoeken en geluk hebben, bij de kringloopwinkels hier in de regio dan.

Erger dan van alles voelen (verdriet, woede, teleurstelling) is helemaal niet meer voelen.  Mijn depressie/PTSS/paniek- en angststoornis (en/of, kies er maar één), zorgt ervoor dat ik de veerkracht kwijt ben. De veerkracht om met tegenslagen, hoe klein ook, om te kunnen gaan.

Het moeilijkste wat er is is machteloosheid. Niet de controle hebben of invloed kunnen uitoefenen op gebeurtenissen. En onrechtvaardigheid, daar loop ik steeds weer tegenaan.

Sinds enkele dagen is mijn medicatie dosering verhoogd en heb ik nu medicatie om te kunnen slapen. Want het ging echt niet goed. Het is doodeng wanneer je niet kunt vluchten voor je eigen gedachtes, je niet meer kunt slapen en de hele dag overvallen wordt door de stem die zegt dat je er een eind aan moet maken omdat je een te grote last bent voor deze wereld. Ik zie de wereld wat troebeler nu, alsof er een mist in mijn hoofd zit, ook krijg ik niet alles meer mee en is mijn verwerkingssnelheid trager; het verdoofd. Het is alsof ik de hele dag dronken ben. Maar het is oké. Mijn gedachtes verstommen en tergen me niet meer zo.

Verlammend. Het gevoel van leegte. Het voelt onoverkomelijk. Ik kan mezelf nergens toe zetten, normaal ga ik 's ochtends hardlopen maar het lukt me niet om van mijn stoel af te komen en me te gaan omkleden.

Steeds vaker lees ik dat men het slikken van antidepressiva maar onzin vindt, het wordt véél te snel voorgeschreven, mensen grijpen meteen naar een pilletje zonder actief naar een alternatief te zoeken, enzovoort. Zoals men dat ook zo hard roept over kinderen met ADHD die medicatie slikken . "Tegenwoordig heeft iedereen wel wat", "Ouders voeden niet meer op tegenwoordig" of "Ouders zijn gemakzuchtig". Vaak lukt het me wel om het naast me neer te leggen, niet altijd. Dat is met name het geval wanneer het mensen zijn die dichtbij je staan die zoiets zeggen of wanneer het iemand is met aanzien, zoals een bekende psychiater die nu veel in de media verschijnt met zijn boek over dit onderwerp. De algemene norm lijkt te zijn dat je geen medicatie meer mag slikken. Het is een zwaktebod, er zijn genoeg alternatieven. Je moet je levensstijl veranderen, dat lukt je niet met een pilletje. Waarom voel ik me zo ontzettend aangesproken en twijfel ik door d...