When it's dark look for stars

Een moestuin met eigen groentes, dat is toch wel mijn droom. Ik probeer het nu al enkele jaren, met wisselend succes. Het is vooral erg leerzaam, ik weet nu dat tomaten ook melig kunnen zijn als ze rijp zijn, dat slakken dol zijn op pompoenplantjes en die in 1 nacht allemaal kaalgegeten waren én dat deze niet opnieuw uitlopen (helaas), dat courgettes net als je denkt dat het goed gaat dit jaar ineens zacht kunnen worden halverwege en alsnog mislukken en dat kruiden eigenlijk altijd wel goed gaan als je ze hoog en ver weg van slakken houdt.

Het begon met een slimme radiatorknop, die lag in de koopjeshoek met flinke korting in een bouwmarkt. Zou dat niet handig zijn en energie besparen, als we voor elke kamer kunnen instellen hoe warm het moet zijn? We zijn overdag niet boven, dus daar kan de verwarming wel uit bijvoorbeeld. Ook handig om hem  bij ons helemaal uit te hebben en bij Liam, die veel op zijn kamer speel in de middag, wel aan te kunnen zetten.

Ik heb soms best vreemde ideeën en aparte oplossingen voor praktische problemen, mijn vriend lacht me er meestal eerst om uit "komt zij weer met haar rare ideeën" maar moet in tweede instantie toch wel toegeven dat het tóch werkt (en misschien zelfs wel goed gevonden is). 

We hebben al jaren een voetenbankje in huis, dat was fijn voor bij de fauteuil om je voeten op te leggen. De houten plaat onderaan hebben we al eens vervangen omdat een kind er iets te enthousiast op sprong en het doormidden brak. Het voetenbankje wordt tegenwoordig graag gebruikt door Roan bij zijn bureau als voetensteun, maar hij is in de loop der jaren wel vies geworden. De vlekken waren niet uit te wassen, dus is het tijd voor een nieuwe hoes.

Anderhalf jaar geleden is Liam gevallen op zijn voortanden en waren we bang dat ie ze beiden zou verliezen. Dat verhaal lees je hier.   Bij het terugplaatsen werd gezegd dat er wel ter zijner tijd wortelkanaalbehandelingen nodig waren om de tanden te behouden en die tijd was aangebroken. We zijn inmiddels met Liam bij het Centrum Bijzondere Tandheelkunde in Zwolle, daar heb ik hem naar door laten verwijzen door mijn tandarts omdat de specialistische verstandelijk gehandicapten tandarts in Emmen ineens niet meer werkzaam was in de tandartspraktijk en er geen andere specialist was na zijn vertrek. Na 4 afspraken elke keer een andere tandarts te hebben gezien die niet wisten hoe om te gaan met Liam was het klaar voor mij, tijd voor de echt specialistische zorg, dan moeten we er maar wat verder voor rijden.

Al een tijdje was ik op zoek naar leuke schemerlampen, want de huidige exemplaren, hoewel erg leuk, vond ik echt te klein en ielig bij de grote ramen. Ook is het niet prettig dat je verblind kan worden doordat je in de (led)lamp kijkt als je door de kamer loopt, omdat de lampen zo laag zijn. Tijd voor nieuwe lampen dus.