donderdag 29 augustus 2019

Autisme: Bezoek aan de speciale tandarts & tandenpoetsen



De optie van Facebook dat je herinneringen kunt zien van deze dag vorig jaar of enkele jaren terug vind ik een heel leuke optie. 

Heel toevallig gingen we vandaag 3 jaar geleden ook naar de tandarts met L., toen nog mijn eigen tandarts. Inmiddels zitten we bij een speciale tandarts verbonden aan het ziekenhuis omdat mijn tandarts het niet meer aandurfde met L., ondanks dat hij een speciale angsttandarts is. 
L. snapt niet wat er gebeurt en zou maar zo in paniek kunnen raken wanneer er iets moet gebeuren. Dat hij alleen in de stoel gaat liggen en zijn lang genoeg open doet om erin te laten kijken mét een spiegeltje is al een hele overwinning.

Goddank lust L. geen zoetigheid en kwam ie er nu ook met slechts enkele aandachtspunten vanaf. Hoe anders is het bij de jongste, die heeft gewoon al een gaatje gehad in zijn melkgebit. 

Tandenpoetsen moet al 10 jaar lang onder dwang, sinds enkele maanden laat hij het toe en hoeven we hem niet meer in een houdgreep te nemen. Maar het is een vervelend gevoel en hij duwt continu de borstel weg met zijn tong en houdt zijn lippen zo strak dat het moeilijk is om echt goed overal te komen met de tandenborstel.

Elektrisch poetsen hebben we ook geprobeerd maar dat was ook geen succes. Die roterende borstelkop trilt te erg, dat kan L. niet verdragen. 
De tandpasta luistert ook erg nauw, de smaak kan erg sterk zijn of anders dan hij verwacht en dan kunnen we het poetsen ook vergeten. We hebben meerdere aangebroken tubes tandpasta staan die we niet kunnen gebruiken omdat hij zo heftig protesteert alleen al bij de aanblik ervan.

Een tienjarige zijn tanden poetsen met peutertandpasta is geen goed idee, maar hebben we toch nog lang gedaan, totdat we bij de Rewe in Duitsland Elmex tandpasta vonden voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Halleluja! Die tube herkent hij, de smaak is niet te sterk en wende hij snel aan. Wat een verschil dat al kan maken hè? 

Als er wel iets moet gebeuren dan gaat dat onder narcose gebeuren in het ziekenhuis, dat klinkt heel heftig en dat is het eigenlijk ook wel. Ze gaan niet voor 1 gaatje hem onder narcose brengen, dan gaan ze de boel meteen in één keer aanpakken en het resterende melkgebit trekken bijvoorbeeld.
Slik.

Maar hé, het gaat steeds soepeler, dat komt ook doordat de tandarts zo duidelijk is en álles uitlegt wat hij doet. Hij weet echt héél goed met L. om te gaan. Nu is het aan ons om uit te vogelen hoe L. aan het verstand te krijgen dat hij zijn mond moet ontspannen en we zo echt alles goed kunnen poetsen.
Kleine stapjes, maar voor ons enorme overwinningen.

Geen opmerkingen: