When it's dark look for stars

When it's dark, look for stars. Het is niet voor niets de naam van mijn blog, het helpt vaak echt om te zoeken naar de lichtpuntjes in donkere tijden.  Het is een ingewikkelde tijd, waarbij mijn PTSS behoorlijk vaak opspeelt en me in de weg zit. Herbelevingen van trauma wat heel ingewikkeld is omdat ik eigenlijk geen herinneringen in beelden en gebeurtenissen meer heb maar slechts (extreem naar) gevoel waarvan ik niet weet of het wel klopt omdat ik het niet kan verifiëren. Maar gevoel schijnt altijd wel te kloppen, dat was de grote eye-opener voor mij de afgelopen maanden. De dingen waar ik blij van werd de afgelopen maanden:

Blijmakers , een opsomming van dingen waar ik blij van werd de afgelopen weken.  Omdat hoe donker het is er altijd wel lichtpuntjes zijn. Dit helpt om alles in perspectief te zetten wanneer het niet zo goed gaat. En het gaat niet zo lekker de afgelopen tijd.  Maar hè, het is tijdelijk, ook dit gaat weer voorbij houd ik mezelf steeds maar weer voor.  Ken je het gevoel van even je adem inhouden totdat het nare gevoel weer voorbij is? Dat hou je niet wekenlang vol hè? Ik probeerde het wel. Mislukt! Heel frappant, maar ik heb best wel geluk wanneer het op dingen winnen aankomt. En daar word ik natuurlijk erg blij van! 1. De mooie Pim-knuffel die Liam kreeg van Fiep Westendorp , omdat deze gekke coronatijd heel lastig is voor hem. 

Terug van weggeweest: Mijn blijmakers! Want hoe donker het ook is, er zijn altijd lichtpuntjes te vinden. Zo ben ik er ooit mee begonnen, toen mijn depressie mij verlamde en ik het liefst wilde oplossen in het niets, om mijzelf te trainen te kijken naar dat wat er wel goed is in mijn leven. Een burn-out, depressie en PTSS krijg je niet vanzelf en het gaat ook niet vanzelf weer over. Daar zijn heel veel therapiesessies, soorten medicatie en vooral heel veel tijd voor nodig. Ik ben er nog niet, maar het pad waar ik nu op zit lijkt omhoog te gaan, uit de diepe donkere teerput. Of ik ben nog gewoon helemaal high van de adrenaline doordat ik 4 dagen geleden gewoon in mijn eentje de halve wereld over gevlogen heb. Ik heb het gevoel dat ik de hele wereld aan kan nu. Yeah!

Griepepidemie Man, wat hadden we flink de griep te pakken afgelopen week. De kinderen en ik dan, vriendlief heeft zich er kranig doorheen weten te slaan zonder besmet te worden. Een week lang weinig tot niets eten, bankhangen, overdag slapen en vroeg naar bed toe. De koorts kwam tot de 40 graden bij de kinderen, we zijn met de jongste nog bij de dokter geweest omdat 6 dagen koorts wel erg veel was. Maar het was echt de griep. Uitrusten en afwachten tot herstel, er zat niets anders op.

Ons leven is behoorlijk hectisch op dit moment. Veel dingen waar we geen invloed op hebben hebben wel een enorme impact op ons leven en dat is moeilijk mee om te gaan vind ik. Dus probeer ik me te focussen op dat waar ik blij van word. Zo heb ik gisteren de cactus verpot in een nieuwe bloempot (gevonden in een kringloopwinkel), het was nogal een karwei maar het resultaat is top! Mooie combinatie hè, dat grijs en geel. Ik had leren handschoenen van vriendlief aan, maar daar kwamen de stekels dwars doorheen. Ik kreeg tips om krantenpapier of siliconen pannenlappen te gebruiken de volgende keer of het door een bloemist te laten doen. Goede ideeën, die neem ik zeker mee 😁

Enkele weken geleden plaatste ik een oproep op Twitter: En daar kwam flink wat respons op! Ongelooflijk hoe vaak het ook geretweet werd. L. was een week lang in de zevende hemel met de postpakketjes die hij kreeg.

Ik was ooit begonnen met het opschrijven van de dingen die mij blij maken 3 jaar geleden, omdat mijn depressie mij laat geloven dat er niets moois is in deze wereld. Reken maar dat er héél veel moois is, je moet het alleen wel zien en ervoor open staan.  Het is een goede oefening in dankbaarheid, gelukkige mensen zijn dankbaar met wat ze hebben; de remedie tegen depressie zou je zeggen. Ik heb het een jaar lang vol gehouden, mijn #blijmakers opschrijven; het is langzaamaan wat verwaterd. Maar deze week gaat het niet zo lekker allemaal én is mijn therapie geannuleerd; een goed moment om te kijken naar de fijne en mooie dingen in mijn leven.  Waar ik blij van werd de afgelopen weken:

Er was een oproep op de Facebookpagina van Saal-digital.nl , testers gezocht voor het maken van een fotoboek. Dat kwam geweldig uit, ik had al een tijdje op mijn to-do-lijst het maken van een fotoboek van het jaar 2017 staan; sinds we kinderen hebben maak ik van elke vakantie een fotoboek(je). Het afdrukken van foto's en dan inplakken ben ik geen held in, het komt er gewoon maar niet van. Mijn oudste zoon is 9 jaar en ik heb alleen maar foto's van zijn eerste jaar afgedrukt, die liggen nog steeds te wachten om ingeplakt te worden.  Ik had geluk, ik had me voor het testen van 2 soorten fotoboeken opgegeven en kreeg voor beide boeken een kortingsbon! Een bon van €20,- voor het spiraalfotoboek en een bon van €30,- voor een fotoboek met harde kaft.

IK KEN NIEMAND ANDERS DIE ZO EERLIJK DURFT TE ZIJN OVER DE RAUWE KANT VAN HET LEVEN. DEBBIE BLOGT ONDER ANDERE OVER HAAR DEPRESSIE, BURN-OUT, HAAR TWEE PRACHTIGE ZOONS WAARVAN DE OUDSTE GEHANDICAPT IS. ZE DOET ER ALLES AAN OM ZICH WEER HAPPY TE VOELEN. DAAROM IS ZE VEGAN GEWORDEN EN DEELT ZE HAAR WEG NAAR GELUK. HAAR PUURHEID EN ONTWAPENDHEID RAAKT MIJ ENORM. MAAK KENNIS MET DEZE KRACHTIGE EN MOOIE VROUW.  ♥

1. Ik doe mee aan de mamaswap! Een ontzettend leuk initiatief van Kimberley, mama van Elara* . Een groep van 160 mama's gaat voor elkaar een pakket maken met daarin minimaal 5 zelfgemaakte items rondom het thema liefde. Bijzonder leuke opdracht en creatieve uitdaging, ik heb 4 weken de tijd om het pakket te maken, begin februari moet ie verzonden worden naar de mama van wie ik het lootje heb. Met Valentijnsdag gaan we allemaal het pakket uitpakken. 2. Ik heb een boek gewonnen van Hallo Paleo 2, niet voor mijzelf maar voor mijn oma. Ze is er heel erg blij mee, ze had nog nooit iets in haar leven gewonnen. Ik mag het boek ook een keer lenen natuurlijk :) 3. Ik heb een mooi pakket gewonnen van Sapph. De inhoud was een beha, string, kanten handschoenen, kousen, oogmasker, fles champagne, tas van Sappph, mini haarlak en droogshampoo en het tijdschrift Beau Monde. Helaas de verkeerde maat beha, maar dat gaat nog gefikst worden :) 4. Ik heb ook een diner voor 4 personen gewonnen bi...

Breinbrekers, superleuk! Ik houd wel van raadsels en logica en kwam het volgende raadsel tegen; * Naar het schijnt is het volgende raadsel door Einstein bedacht, al op jonge leeftijd. 98% van de mensen kan hem niet oplossen, hoor jij bij de 2%?*  Er staan 5 huizen in een straat. In elk huis woont iemand met een andere nationaliteit. Ieder heeft zijn eigen merk sigaren, drinkt een ander type drinken, heeft een ander huisdier en elk huis heeft zijn eigen kleur. Geen één overeenkomst is er, er is dus niks dubbel. 1.        De Brit woont in het rode huis. 2.        De Zweed heeft honden als huisdieren. 3.        De Deen drinkt thee. 4.        Het groene huis grenst links aan het witte huis. 5.        De bewoner van het groene huis drinkt koffie. 6.        De bewoner die Pall Mall rookt heeft...

Charmant als altijd En toen stond er een oproepje op Facebook: "Kaart over voor de Fisherman's Friend Strongmanrun in Hellendoorn. Gratis ter overname". Net wat ik nodig had nu, die zondag. Maandag zou ik starten met EMDR therapie en daar zag ik verschrikkelijk tegenop. Dus helemaal kapot gaan op een obstakelrun, even niet na kunnen denken en piekeren omdat ik me wel moet focussen op de hindernisbaan, JA! Maar hoe doen we dat dan met de kinderen? L. kan dat niet echt aan, heeft logeerweekend, zijn we wel op tijd terug, zal ik anders alleen gaan? Durf ik dat wel? Kan ik dat wel? En ik moest natuurlijk heel snel reageren, want er waren vast wel meer gegadigden. Ook had ik de dag ervoor nog gerend, niet zo handig.  Het stond al een hele tijd op mijn verlanglijst, een obstakelrun. Maar de prijs (€69,-) en het gebrek aan krachttraining hield me tegen. Ik kan wel hardlopen, ik loop een halve marathon in iets meer dan 1.50 uur of 10 kilometer in 48 minuten, maar ik k...

5 juli was ik jarig, 31 ben ik geworden. Ik zag er om heel eerlijk te zijn behoorlijk tegenop, ik heb er nog aan gedacht om het gewoon maar niet te vieren. Alles wat geregeld moet worden, alleen bij de gedachte al werd ik zo overweldigd door angst en spanning, dat gaf al zoveel druk dat ik het niet meer zag zitten. Tsja, ook dat hoort bij mij ziekte. Toch heb ik het maar wel gevierd, omdat ik het toch ook wel heel fijn vind om iedereen weer te zien en te spreken, veel vrienden spreek je tegenwoordig haast alleen nog maar met verjaardagen omdat uitgaan er nu vrijwel niet meer bij is (oppas is meestal niet te vinden, financieel komt het niet altijd uit en vaak zijn we ook gewoon heel erg moe 's avonds).

Op de momenten dat het niet goed gaat probeer ik te kijken naar het positieve, hoe klein ook, dat kan een verschil maken en geeft in elk geval tijdelijk iets verlichting. Op een goede dag heb ik een blog geschreven en een ronde hardgelopen, als dat lukt ben ik tevreden en voel ik me meteen wat beter. Het gaat helemaal niet goed met me nu, wat al blijkt uit het gebrek aan berichten op mijn blog. Ik ren rond als een kip zonder kop en ben niet in staat om ook maar iets te doen eigenlijk. Standje overleven sta ik nu in. Toch waren er in deze inktzwarte week mooie momenten en dingen die ik wil koesteren, daarom schrijf ik ze op. Want hoe moeilijk het ook is, alles is tijdelijk, ook dit gaat weer voorbij. Dat is iets wat ik in de afgelopen twee jaar wel geleerd heb!