When it's dark look for stars

10 jaar later (17 en 13 inmiddels) Het is 10 jaar geleden dat ik een blogpost schreef over mijn frustratie dat er geen passend onderwijs voor mijn oudste zoon is in (de gemeente) Coevorden. Nu blijkt 10 jaar later dat er helemaal geen onderwijs mogelijk geweest is voor Liam, ook niet buiten de gemeente Coevorden en we nu hij 17 geworden is staan voor de moeilijke zoektocht naar een passende dagbestedingsplek. Hij is al voor meerdere plekken afgewezen, want te ingewikkeld, te laag niveau en niet passend in de groep (want hij heeft geen onderwijs gehad en de rest van de groep wel). Dit wordt weer een heel nieuw pittig hoofdstuk, gaat het wederom lukken om iets in zijn eigen omgeving te vinden of moeten we naar Meppel of Assen voor een groep die het wel aandurft met hem? 

Mijn man kwam een recept tegen online (lang leve doomscrollen op Instagramreels) wat hem wel lekker leek, pasta met een saus van gekaramelliseerde uien en chili olie . Klinkt goed, toch? Ik maakte er een vegan variant van.

Een moestuin met eigen groentes, dat is toch wel mijn droom. Ik probeer het nu al enkele jaren, met wisselend succes. Het is vooral erg leerzaam, ik weet nu dat tomaten ook melig kunnen zijn als ze rijp zijn, dat slakken dol zijn op pompoenplantjes en die in 1 nacht allemaal kaalgegeten waren én dat deze niet opnieuw uitlopen (helaas), dat courgettes net als je denkt dat het goed gaat dit jaar ineens zacht kunnen worden halverwege en alsnog mislukken en dat kruiden eigenlijk altijd wel goed gaan als je ze hoog en ver weg van slakken houdt.

Het begon met een slimme radiatorknop, die lag in de koopjeshoek met flinke korting in een bouwmarkt. Zou dat niet handig zijn en energie besparen, als we voor elke kamer kunnen instellen hoe warm het moet zijn? We zijn overdag niet boven, dus daar kan de verwarming wel uit bijvoorbeeld. Ook handig om hem  bij ons helemaal uit te hebben en bij Liam, die veel op zijn kamer speel in de middag, wel aan te kunnen zetten.

Ik heb soms best vreemde ideeën en aparte oplossingen voor praktische problemen, mijn vriend lacht me er meestal eerst om uit "komt zij weer met haar rare ideeën" maar moet in tweede instantie toch wel toegeven dat het tóch werkt (en misschien zelfs wel goed gevonden is). 

We hebben al jaren een voetenbankje in huis, dat was fijn voor bij de fauteuil om je voeten op te leggen. De houten plaat onderaan hebben we al eens vervangen omdat een kind er iets te enthousiast op sprong en het doormidden brak. Het voetenbankje wordt tegenwoordig graag gebruikt door Roan bij zijn bureau als voetensteun, maar hij is in de loop der jaren wel vies geworden. De vlekken waren niet uit te wassen, dus is het tijd voor een nieuwe hoes.

Anderhalf jaar geleden is Liam gevallen op zijn voortanden en waren we bang dat ie ze beiden zou verliezen. Dat verhaal lees je hier.   Bij het terugplaatsen werd gezegd dat er wel ter zijner tijd wortelkanaalbehandelingen nodig waren om de tanden te behouden en die tijd was aangebroken. We zijn inmiddels met Liam bij het Centrum Bijzondere Tandheelkunde in Zwolle, daar heb ik hem naar door laten verwijzen door mijn tandarts omdat de specialistische verstandelijk gehandicapten tandarts in Emmen ineens niet meer werkzaam was in de tandartspraktijk en er geen andere specialist was na zijn vertrek. Na 4 afspraken elke keer een andere tandarts te hebben gezien die niet wisten hoe om te gaan met Liam was het klaar voor mij, tijd voor de echt specialistische zorg, dan moeten we er maar wat verder voor rijden.

Al een tijdje was ik op zoek naar leuke schemerlampen, want de huidige exemplaren, hoewel erg leuk, vond ik echt te klein en ielig bij de grote ramen. Ook is het niet prettig dat je verblind kan worden doordat je in de (led)lamp kijkt als je door de kamer loopt, omdat de lampen zo laag zijn. Tijd voor nieuwe lampen dus.

  Wat ik doe als ik een zak pompoenblokjes in de afprijsbak van de supermarkt vind? Ik maak er een pompoencake van! Roan is fan, dus dan maak ik hem natuurlijk graag voor hem. En mezelf. 

Het is lang geleden dat ik wat geschreven heb, er is veel gebeurd en ik verlies me regelmatig in de angst en paniek dat er "toch niemand op jou zit te wachten, waarom doe je in godsnaam die moeite om het op te schrijven, alsof ook maar íemand geïnteresseerd is in jouw zeurstukjes, want lekker positief zijn ze meestal niet". Dit speelt al lang, een vriendin merkte terecht op dat ik alleen nog maar jubelende stukjes schreef over Liam bijvoorbeeld, dat de zwaarte van de zorg waar ik het met haar wel over had ik niet meer beschreef in mijn blogs. Terwijl ik juist was begonnen ooit met bloggen om een inzicht te geven in ons niet-zo-gemiddelde leven, de moeilijke kanten en de mooie lichtpuntjes.

Nu Roan zomervakantie heeft bakken we vaker wat lekkers, want dat is een leuk en leerzaam tijdverdrijf voor hem en hij vindt het prachtig om te doen. We maakten een lekkere cake, heel makkelijk met de vegan cakemix van Koopmans. Normaal gesproken gebruik ik een vel bakpapier om aanplakken van de cake in de bakvorm tegen te gaan, maar Roan was al zo enthousiast de bakvorm aan het beboteren dat ik deze keer maar geen bakpapier gebruikte.

Liam had na een poos van afstand de situatie observeren voldoende moed verzameld om in het wagentje te zitten voor een foto.  "FarmingSimulator wagentje!" We kregen een uitnodiging van het expertisecentrum voor een VIP avond in Wildlands, speciaal georganiseerd voor kinderen met een beperking en hun gezin. Groetjes van Cosis en Wildlands was het mee ondertekend. Ik twijfelde wel, Liam is niet echt dol op dierentuinen, hij is overal bang voor en alles is eng; maar een avond speciaal geopend voor deze doelgroep, dat leek me wel dat hij dat misschien aan zou kunnen. Dat het normaal druk is is iets waar Liam o.a. niet goed tegen kan, mensenmassa's dus. En op zo'n avond is het vast aanzienlijk rustiger dan op een reguliere dag dachten we.

  Black Friday lijkt elk jaar wel groter te worden, het was dit jaar een hele week vol Black Friday aanbiedingen in plaats van alleen de Black Friday en Cyber Monday. Er lijken ook steeds meer bedrijven aan mee te doen, je wordt platgemaild met kortingscodes en dagaanbiedingen, kun jij er weerstand aan bieden? 

Sinterklaasfeest op school betekent een surprise maken voor Roan, iets wat ie leuk maar ook wel wat ingewikkeld vindt.  Wat is de beste manier om hiermee om te gaan? Laat je je kind het zelf uitzoeken, help je mee of doe je het voor je kind? Ik zie verschillende vormen in mijn omgeving voorbij komen.

Soms kan een tegenvaller een domino-effect hebben. Dat was zeker het geval die donderdagavond dat Liam viel en zijn tand verloor. Het was de eerste week na de zomervakantie, Roan had zijn introductieweek van het Hondsrugcollege en deze dag was hij naar een klimpark in Grolloo geweest. Ik haal en breng heb elke dag, omdat ik hem nu nog wel wat jong vind om elke dag alleen met de trein en de bus naar school te gaan; in de eerste maand is hij al 3 keer zijn iPad vergeten, heeft ie zijn telefoon al verloren en vergeet hij ook regelmatig zijn kluissleutel en gymspullen. Een negenjarige moet het ook allemaal nog leren te organiseren (deze negenjarige in elk geval nog wel) en heeft daarbij echt wel onze ondersteuning nodig. Ik vrees dat we hem anders regelmatig uit Zwolle moeten halen omdat hij zijn station vergeten is, hij kan ook erg opgaan in zijn telefoon, zodanig dat ie zijn omgeving vergeet.

Omdat Roan klaar is met de basisschool en ik dit wel een bijzondere mijlpaal vind om bij stil te staan ben ik een paar dagen alleen met hem op vakantie geweest. Roan wilde wel heel graag eens naar Parijs, de Eiffeltoren bekijken. Even een paar dagen alleen met hem, dat zal ons beiden goed doen.

Doe jij dat ook wel eens, koken of bakken met wat je nog in de kast hebt liggen en wat nodig op moet? Ik heb in de diepvries nog enkele potten met pompoenpuree staan, gemaakt vorig jaar herfst om de erg rijpe pompoen te verwerken omdat ik niet alles onmiddellijk kon opeten. Om wat ruimte te maken in de vriezer, plus omdat ook in de vriezer alles niet oneindig houdbaar is heb ik een lekkere cake met speculaaskruiden van de inhoud van 1 pot gemaakt.  Boekweitgrutten stond ook nog een restje van, prima in de pannenkoeken maar ook te gebruiken in plaats van (een deel) tarwebloem. Kookroom stond ook nog in de voorraadkast en gebruik ik alleen in curry's, maar kunt je ook prima mee bakken, dat maakt de cake lekker romig. Olievrij en met maar weinig suiker en veel groente is dit een relatief gezond tussendoortje, een die ik nog zeker vaker ga maken! Gelukkig heb ik nog een paar potten in de vriezer staan. Een lekkere variatie op de zo populaire bananencake. Ik maakte het beslag heel makke...

De laatste schoolfoto, einde van een tijdperk wel.   Roan is bezig met de laatste weken van de basisschool, volgend schooljaar start hij al op het voortgezet onderwijs! Omdat hij nog erg jong is (9 jaar, 2 klassen overgeslagen) gaat hij eerst een tussenjaar doen bij het Hondsrug College, het Intermezzo. Speciaal voor hoogbegaafde kinderen die al klaar zijn met de basisschool maar nog niet toe zijn aan het voortgezet onderwijs. Roan heeft er zin in, nu moet ik alle praktische zaken nog regelen.

Nieuwe producten ten uitproberen vind ik erg leuk om te doen, dus toen de nieuwe Monsterbox Bio (de biologische variant) uitkwam heb ik hem direct besteld, ook al wist ik niet wat de inhoud was. En die inhoud viel echt niet tegen! Voor €12,95 krijg je hem thuis gestuurd en dit is wat er in zat:

De meivakantie kwam eraan en we hadden nogal heftige weken achter de rug die ons leven flink op de kop gezet hadden, het zou goed zijn om even met ons gezin weg te gaan vonden we. Ook al dachten we na de vakantie 3 jaar geleden dat we niet meer als gezin met elkaar op vakantie zouden gaan, we gingen het toch weer proberen.